Gaur egunkari batean nire arreta erakarri du argazki hau. Thibault Caumsek egin du eta oso ona dela iruditu zait.

Alde batetik herenaren legea jarraitzen duelako, argazkia 3 herenetan dago zatituta bertikalki, atea zabaldua dagoen arte 2heren eta bestea 3.herena. Bestalde, dinamikotasuna azaltzen da kanpokoetan adierazita, barrukoen estatikotasunaren aurrean. Hori lortzeko espozizio denbora handi batekin atera da argazkia mugimendua barritua gelditzeko.
Kanpokoak horrela gelditzean arreta barrukoengana bideratzen da gainera. Eta metroaren atea objektu nagusira barneratzen gaitu eta enkuadratzen du.
Objektu nagusiari dagokionez, pertsonaiak ez daude jarrera berean, baina hanken jarraipen bat dago eta baita gorputzena ere. Eta ez dira elementu asko bezala ohartzen baizik eta elementu bat bezala.
Eta argia atzean dago baina ez du kontrargirik sortzen, aurretik ere badatorrelako eta horrekin pertsonen bolumena lortzen da.
Azkenik, nire ustez, gizarte honen jarrera isladatzen du, bakoitza bere bizitzan murgilduta (bere jarrerarekin, bere arroparekin, bakoitza alde batera begira...), guztiak ezberdinak, baina azken finean osotasun bat sortzen dugula. Argazkian, metroaren barruan sartuta, eta errealitatean gizartearen barruan. Eta gero jende berria badatorrela isladatzen du, inmigrazioa pixkat isladatuz, gainera barrukoak kasu honetan kanpotarrak ere dirudite.